مشخصات:

اجرای بی نظیر ارکستر ملی به رهبری استاد فرهاد فخرالدینی

با صدای سالار عقیلی

شاعر: دکتر علی غضنفری

شنیدن

ایران زمینم

سرزمینم، سرزمینم
سرزمینِ نازنینم
سبزی و شادابی ات را دوست دارم
روزهایِ آبی ات
ابرهایت را ، شبِ مهتابی ات را دوست دارم
من گلِ آزادی ات را دوست دارم
لحظه لحظه شادیت را دوست دارم
نو نهالی سرزده
از خاکِ پاکِ این زمینم
از تبارِ آریایی، افتخارِ سرزمینم
مهرِ تو
در خونِ من می جوشد و بِنشسته در جان و جبینم
من برایِ سر بلندی ها
که از دیرینه داری
با درفشِ کاوه و در تیرِ آرش
دوستی می آفرینم.
سرزمینم،
سرزمینِ نازنینم
من ترا با نامِ ایران می شناسم
در پناهِ فَرِ یزدان می شناسم
من جنوبَت را به نامِ پارس
و خلیج ات را به نامِ فارس
تا ابد، این گونه، این سان می شناسم.

ریشه های خشکِ جنگل هایِ دوریِ عزیزانِ وطن را
هر کجا باشند
آب خواهم داد
باد خواهم شد
نَرم نَرمَک هر غباری از نگاهِ خسته ها را
پاک خواهم کرد
هر غُباری را که دیرین زاست
هر غبارِ کهنه ای را
سرزمینم
سرزمین نازنینم:
من ترا آزاد می خواهم
نغمه های مَردُمت را شاد می خواهم
من ترا در مهربانی ها
در تمام خدمتِ تاریخ
بر سَریرِ علم و دانش
در جهانِ تازه های صلح
سربلند، آباد می خواهم

من ترا ای سرزمینم
دوست دارم
مثلِ جانِ نازنینم
و برای هر زلالِ تکه خاکت
در سروشِ چشمه هایِ سرزده
از ابرهایِ روشنِ آزادگی ها
شادمانی آفرینم.
سرزمینم
اینک، اینک
هر کجا باید دوباره بال گیرد این طنینم:
آن که آبادت نمی خواهد، مَباد
آن که آزادت نمی خواهد، مَباد
آن که در هر گوشه ی این چرخ گردون
نورِ مهتابِ تو و مهرِ تو و بادت نمی خواهد، مَباد
سرزمینم
سرزمین نازنینم
تو میانِ پیکرِ من نبضِ فریادی برای نغمه ی آزادبودن
هر که آزادیِ فریادت نمی خواهد، مباد.
سرزمینم
من ترا پُرجوش و تابان
در خروشِ دوستی ها در تمامِ سرزمین ها،
شادمان
بی جَنگ می خواهم
من ترا ای سرزمینم
سرزمینِ نازنینم
تا زمین باقیست دور از نَنگ می خواهم
چهره ات را تا ابد پُررنگ می خواهم
سرزمینم ، سرزمینم
خوش تر از جانِ عزیزم
نازنینم
من ترا با نامِ ایران می شناسم
در پناهِ فّرِ یزدان می شناسم
من جنوبَت را به نامِ پارس
و خلیج ات را به نامِ فارس
ذرّه ذرّه، خاكِ خفته، در دلِ اين نيل گون،
تُنبِ بزرگ، تُنبِ كوچك، ابوموسي،
تُربَتِ پاكِ جَبينَم،
مي دَمَد در پهنه ي آغوشِ تنگستان،
دوباره اين طنينم
زنده باد این سرزمینم
زنده باد ایران زمینم
زنده باد این جانِ جانان
زنده باد ایران، ایران
سرزمینم
سرزمین نازنینم
دَردهای فصل ها را می شناسم
و همیشه تا افق باقیست
بر فَلَق سوگند
تا نهایت های عزت
تا رسیدن ها به اوج پُرشُکوهَت
زردها را می تِکانم
من ترا از لابلایِ
بَرگ ریزِ فصل ها
در میانِ سرخ هایِ آبرو
در شَفَق های بهاران می نشانم.
من ترا آزاد می خواهم
عزیزم، سرزمینم

بی نگاهِ هر گَزندی
بی تبِ هر زَهرخندی
خنده بر لب، شاد می خواهم.

سرزمینم، سرزمینم

سرزمینِ نازنینم

کوه هایت استوار
قله هایت پایدار
دشت هایت سبز و رنگین و همیشه پُر زِ بار
مَردُمانت نامدار

آری، آری سرزمینم

سرزمینِ نازنینم
عزّتِ دیرینه ات را پاس خواهم داشت
و به عمُقِ ذرّه ذرّه خاکِ پاکت
عشق خواهم کاشت
من برایِ خیزشِ پیغام هایی
در شکوهِ یک خلوصِ بی نهایت
با کیانِ سرخوشِ پیوندِ آدم ها
چشم ها را فرش خواهم کرد.
سرزمینم
سرزمین نازنینم
من میانِ خلوتِ شیرینِ آغوشِ دل انگیزت
تیشه را
بر هر چَکادی نوش خواهم گفت
من ترا
از لابلایِ تلخِ واوِیلایِ دوران
در میانِ دشت هایِ شوق و شادی
تا سروشِ کهکشانِ سربلندی
بال خواهم داد
فوج فوجِ همرهانت را
در عطش هایِ رسیدن
صبح و شب سیراب خواهم کرد.
من شرابِ چشمه هایت را
به هر میخانه خواهم برد
و همه دُردی کشان را
از مِیِ سازندگی
سرمست خواهم کرد
ساقیان را در میان دشت هایت
باز خواهم خواند
و شرابِ دوستی و مِهروَرزی
جام ها را گرم می سازند
نوش هاشان زُهره را مسرور خواهد کرد.

سرزمینم، سرزمینم
خوش تر از جانِ عزیزم
نازنینم
من ترا با نامِ ایران می شناسم
در پناهِ فّرِ یزدان می شناسم
من جنوبَت را به نامِ پارس
و خلیج ات را به نامِ فارس
زنده باد این سرزمینم
زنده باد ایران زمینم
زنده باد این جانِ جانان
زنده باد ایران، ایران

تعداد کل صفحات بازدید شده توسط کاربران در طول روز: 128